Rukmiṇīśa Vijaya 01.04

सिञ्चन्नूपुरशोभिपादकमलां मन्दस्मितोद्यान्मुखीम् काञ्चक्षीम् कुचभारभीरुविलसन्मध्यां क्वणत्कङ्गणाम्। शम्भ्वाद्यैः परिसेवितां सुकवसनां जाम्बूनदालङ्कृताम् अंबां तां प्रणतोऽस्मि कृष्णरमणीं लम्बालकां रुक्मिणीम् ॥४॥

siñcannūpuraśobhipādakamalāṃ mandasmitaudyānmukhīm kāñcakṣīm kucabhārabhīruvilasanmadhyāṃ kvaṇatkaṅgaṇām| śambhvādyaiḥ parisevitāṃ sukavasanāṃ jāmbūnadālaṅkṛtām ambāṃ tāṃ praṇato'smi kṛṣṇaramaṇīṃ lambālakāṃ rukmiṇīm ॥4॥

[सिञ्चन् (siñcan) - sprinkling; नूपुर (nūpura) - anklet; शोभि (śobhi) - shining; पादकमलाम् (pādakamalām) - lotus feet; मन्दस्मित (mandasmita) - gentle smile; उद्यान् (udyān) - garden; मुखीम् (mukhīm) - faced; काञ्चक्षीम् (kāñcakṣīm) - with golden eyes; कुच (kuca) - breast; भार (bhāra) - weight; भीरु (bhīru) - delicate; विलसन् (vilasan) - shining; मध्याम् (madhyām) - waist; क्वणत् (kvaṇat) - tinkling; कङ्गणाम् (kaṅgaṇām) - bangles; शम्भु (śambhu) - Shiva; आद्यैः (ādyaiḥ) - and others; परिसेविताम् (parisevitām) - served; सुकवसनाम् (sukavasanām) - well-clad; जाम्बूनद (jāmbūnada) - gold; आलङ्कृताम् (ālaṅkṛtām) - adorned; अंबाम् (ambām) - mother; ताम् (tām) - her; प्रणतः (praṇataḥ) - bowed; अस्मि (asmi) - am; कृष्णरमणीम् (kṛṣṇaramaṇīm) - beloved of Krishna; लम्बालकाम् (lambālakām) - with long hair; रुक्मिणीम् (rukmiṇīm) - Rukmini;]

I bow to Mother Rukmiṇī, the beloved of Kṛṣṇa, she of flowing hair, whose lotus feet gleam with tinkling anklets, whose face is a garden of gentle smiles, whose eyes shine like gold, whose slender waist glows softly beneath the grace of her bosom, whose bangles chime sweetly, who is served by Lord Śiva and the other gods, and who is beautifully clad and adorned with gold.