Rukmiṇīśa Vijaya 01.08
हयास्यनासापुटजातवातविघातधूताघपलालजातः। मुनीशवागीशसुतः सुरम्यां हरेः कथां शंसति वादिराजः ॥८॥
hayāsya-nāsā-puṭa-jāta-vāta-vighāta-dhūta-āgha-palāla-jātaḥ। munīśa-vāgīśa-sutaḥ suramyāṃ hareḥ kathāṃ śaṃsati vādirājaḥ ॥8॥
[हय (haya) - horse / Hayavadana; अस्य (asya) - of this; नासापुट (nāsāpuṭa) - nostril; जात (jāta) - born; वात (vāta) - wind; विघात (vighāta) - impeded; धूत (dhūta) - shaken; अघ (āgha) - sin; पलाल (palāla) - chaff; जातः (jātaḥ) - become; मुनीश (munīśa) - lord of monks; वागीश (vāgīśa) - Vāgīśa theertha; सुतः (sutaḥ) - son; सुरम्याम् (suramyām) - beautiful; हरेः (hareḥ) - of Hari; कथाम् (kathām) - story; शंसति (śaṃsati) - narrates; वादिराजः (vādirājaḥ) - Vādirāja;]
Vādirāja, the son of Vāgīśa Tīrtha, foremost among monks, who was born from the wind of the nostrils of horse form Lord, Hayavadana, having cast away the husk of sin, narrates the beautiful story of Lord Hari.