B.G 2.02

श्रीभगवानुवाच। कुतस्त्वा कश्मलमिदं विषमे समुपस्थितम्। अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यमकीर्तिकरमर्जुन ॥२-२॥

śrībhagavānuvāca। kutastvā kaśmalamidaṃ viṣame samupasthitam। anāryajuṣṭamasvargyamakīrtikaramarjuna ॥2-2॥

[श्रीभगवान् (śrībhagavān) - the Supreme Lord; उवाच (uvāca) - said; कुतः (kutaḥ) - whence; त्वा (tvā) - you; कश्मलम् (kaśmalam) - delusion; इदं (idaṃ) - this; विषमे (viṣame) - in this hour of crisis; समुपस्थितम् (samupasthitam) - arrived; अनार्यजुष्टम् (anāryajuṣṭam) - not befitting an Aryan; अस्वर्ग्यम् (asvargyam) - leading not to heaven; अकीर्तिकरम् (akīrtikaram) - causing infamy; अर्जुन (arjuna) - O Arjuna;]

The Supreme Lord said: O Arjuna, whence has this delusion come upon you in this hour of crisis, not befitting an Aryan, leading not to heaven, causing infamy?